اللَّه تعالى در سورهء نور ، كسى را كه نسبت زنا به ديگرى دهد و چهار گواه نياورد ، كاذب شمرده ، هر چند كه موافقِ واقع گفته باشد . الْبُهْتَان ( به ضمّ باء يك‌نقطه و سكون هاء ، مصدر باب « مَنَعَ » ) : نسبت نقصى يا قبيحى به كسى كه آنها در او نباشد ، مثل روايت مخالفان در كتاب بخارى در « بَابُ مَرَضِ النَّبِيّ صلى الله عليه و سلم وَوَفَاتِهِ » كه : إِنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رضى الله عنه خَرَجَ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم فِي وَجَعِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ مِنْهُ ، فَقالَ النَّاسُ : يَا أَبَا الْحَسَن ! كَيْفَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم ؟ فَقَالَ : أصْبَحَ - الْحَمْدُ للَّه - بَارِئاً ، فَأخَذَ بِيَدِه عَبّاسُ بنُ عَبدِ المُطَّلِب ، فَقالَ لَهُ : أنْتَ وَاللَّهِ بعدَ ثَلاثٍ عبْدُ العَصَا ، وإنّي وَاللَّهِ لَأرى رَسُولَ اللّه صلى الله عليه و آله و سلم سَوفَ يُتَوَفّى مِن وَجَعِهِ هَذَا ، إنّي لَأعرف وُجُوهَ بَنِي عَبدِ المُطَّلِبِ عِنْدَ الْمُوتِ ، اذْهَبْ بِنَا إلى رَسُولِ اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم فَلْنَسْأَلْهُ فِيمَنْ هذَا الأمرُ إن كان فِينا علِمْنا ذلك ، و إن كان فِي غَيْرِنا علِمْناه ، فَأَوْصى بِنَا ، فَقَالَ عَليّ : إنَّا وَ اللَّهِ لَئِنْ سَألْنَاهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله و سلم فَمَنَعَناها ، لَايُعطِينَاهَا النَّاسُ بَعْدَهُ ، وَإنّي و اللَّهِ لَاأَسْأَلُهَا رَسُولَ اللّه صلى الله عليه و آله و سلم . « 1 » و امثال اين بهتان از روى عداوت با اهل البيت عليهم السلام در روايات مخالفان ، بسيار است . يعنى : و نيامده شما را نقل حديث رسول اللَّه صلى الله عليه و آله ، مگر از چهار قسم راوى . نيست ايشان را قسم پنجم : اوّل ، مردى منافق كه اظهار مىكند ايمان را بر حالى كه او ساختگى كننده است به وسيلهء اسلام . خود را از گناه نگاه نمىدارد ، و هيچ مضايقه نمىكند از دروغ گفتن بر رسول اللَّه صلى الله عليه و آله دانسته . پس اگر مىدانستند مردمان كه او منافقِ به غايت دروغگوست ، قبول نمىكردند از او روايتش را و راستگو نمىشمردند او را ، و ليك با خود گفتند كه اين مرد به تحقيق ، همراه بوده رسول اللَّه را صلى الله عليه و آله و ديده اوضاع او را و شنيده از او احكام الهى را و فرا گرفتند از آن مرد ، روايتش را بر حالى كه نمىدانستند حال آن مرد را .

--> ( 1 ) . صحيح البخاري ، ج 5 ، ص 140 و 141 ، باب مرض النبي صلى الله عليه و سلم .